اى رهرو نازك دل ميان ما راه درازى نيست لرزش يك برگ
سلام
به نام او که همه چیز به نام اوست
دوستان خوبم
پیشرفت خوبی داشتم
شعرام شیرینی خاصی گرفته
همه ش رو مدیون کسیم که عزیزترین کسم شده
خیلی بهش مدیونم
از تو خجالت می کشم زیبا
گفته بودم چشمان تو آسمانیست
و چه اشتباهی کرده ام
آخر آسمان چیست
که در حد چشمان تو باشد؟
یک ماشین حساب به دست بگیر
و حساب کن
دو چشم ، دو گوش ، دو لب ، یک زبان
یک دل ...
و
تمام سلول های بدنم
همه بیتاب عشق تو اند
حساب کن
چقدر می شود؟
ممنونم که تنهام نمیزارید
سلامی به گرمی خود دوزخ
دوستان بازم اومدم پر رنگ تر
تو سبک جدید خوب پیش میرم
برام دعا کنید
.................
مرا به آسمان
یا به ماه یا خورشید
یا به هر چیزی که خدا زیبا آفریده نیازی نیست
چرا که خدا همه را یکجا به من داد
تو را به من داد ...
...................................................................
یک وقت به سرت نزند
شعرهایم را بتکانی
چرا که رسوا خواهم شد
و همه خواهند دید
لحظه لحظه ی ترا
میان واژه هایم
.......................................................................
خوشحال میشم نظرتون رو بدونم
خیلی ماهید
سلام دوستان عزیز
من باز اومدم
خیلی وقت میشه بروز نشده بودم سرم خیلی شلوغ بود
ولی حالا هر جور بود اومدم
دلم خیلی تنگ شده بود واسه شعر و وبلاگ
اومدم ادامه بدم
همتون عزیزین ...
دوستان دارم سبک جدیدی شعر میگم
خیلی این سبک و دوست دارم
خوشحال میشم نظرتونو درباره ش بدونم
......
خواهش میکنم یک امشب
مرا میهمان چشمهایت کن
قسم می خورم دیگر مزاحمت نشوم
خدایا
مرا ببخش از بس
قسم دروغ می خورم
.................................................
توبه کردم!
توبه ای از ته دل
دیگر عاشق نخواهم شد...!
اینها را دلم گفت
ولی چه تضمینی
آخر به گرگها اعتمادی نیست .
منو یادتون نره ...............
قشنگترین سلامم به تمام نازنینای شاعر و شعر دوست
زمستونتون مبارک
خیلی وقته که نیستم واقعاً شرمنده سرم خیلی شلوغه
چه میشه کرد
آخه دنیای جوونای این قرن فقط شده کار و کار و کار
منم یکی از همین جوونا
خدا بهمون رحم کنه
خب بالاخره فرصت شد و اومدم
با یه شعر بازم از خودم
امیدوارم به دلای قشنگتون ، قشنگ بشینه
دم همتون آتیش
بیدارم
خواب نیستم
روی جانماز سبز طبیعت وجودم
نماز شکر داشتن چشمانت را می خوانم
چه می دانی چه شوری دارد این رکوع این سجود
چه میدانی چه شیرین است ، داشتنت
یا رستگاری در بهشت نگاههایت ، چه طعمی دارد
تو نمیدانی ای صاحب چشمهای بهشتی
تو نمیدانی
نمیدانی چه شوقیست از دوزخ انتظار گذشتن
آری... شیرین است
گذشتم
روی بال طلایی سوی دیگر سکه ی بخت زندگی،بیدارم
بیدار
کجا خوابم خواهد برد در این شیرینی
نمیخوابم
ترسم بیدار شوم و از روی سوی سکه سر خورده باشم
به دیواره های بخت چنگ میزنم
با چنگال های نداشته ام
دیگر نمیگذارم برود
نه بخت بیدار شده ام تو نمیروی ... نه ...
نماز میخوانم به شکرانه ی این نعمت
نمازی ابدی ، طولانی ، تمام نشدنی
روی سبزی بخت سبز شده ام در سجده ام
بپزیر صاحب من بپزیر
بیدارم
خواب نیستم ...
آرزوی موفقیت واسه همه از خدا میخوام
شاد بمانید و سبز
بنام خدای دل من
سلام به همه
از تاخیرم خیلی متاسفم خوب زندگیِ و کلّی دویدن،
می خوای عقب نمونی باید دونده ی خوبی باشی
خوب منم الان تو پیستم دیگه
نمی خوام عقب بمونم
قربون همتون برم که میایید سر میزنید و نظر میدید،
خدا میدونه بیشتر دلم هوس شعر گفتن میکنه وقتی توجه دوستامو میبینم
خداییش خیلی دوستون دارم
خب شعر جدید
البته جدید جدید نیستا ولی خوب بازم مال خودمه
داشتم از تو می نوشتم که دیدم چه نوشتنی
آخه من چی می نویسم ، تو تمام بــــــودنی
تـــو لـذتِ شکفتـنی ، تـــــــو آرزوی مونــــدنی
تو مرزِ هر چی گفتنی،تو ملکه ی دوست داشتنی
تو اشتیـــاقِ موندنی،مشتاقِ عاشـــق شــدنی
تــــــــــــــو آیــتِ نبــــوّت آفریـدگارِ خاستــنی
تــــــو سنّت هر مذهبی، مثــــل کتابا خونــدنی
بعد خدا شایـــد تــویی،رحمت باد و بــــــارونی
تــــو تکیه گاهِ آسونی ، شبنمِ ناز شمعــــدونی
فقط کاشکـــی میفهمیـــدم چرا با من پریـشونی
انقده شاد و خندونی ، انگار تو شادی زنـدونی
بین خودمون بمونه،راس راسی خیلی شیطونی
انقده مــاه و خوشکـلـــی، مثل پریـا میــــمونی
از کجـای دلـت بگـم،تا دلـت بخـواد مهــربونی
زیاد نگو خیالی نیست،میدونم برام چه ویـلونی
بزار فقط یه آخ بگم،ببیــــن برام چه گریــــونی
انقده برام از بهونه هات شعرای رنگی میخونی
همه شعرات تکراریه،اینو دیگه خوب میـــدونی
خلاصه حرفامو بگم،با اینکـه خیلی جــوونی
عادتات مثل همه نیست،تو یه چیز نشکستنی
مکّـه عشقِ من تویی ،توی وجودم مهمـــونی
آخر یه روز فدات میشم،مثل یه عید و قربونی
یه دو بیتـــی
به ناز پروانه قسم که عشق من فقط تویی
به دل دیـوانه قسم که مهـــر من فقط تویی
فقط تویی وجود من ،آنکه از اول خواستمش
به چشم مستانه قسم که یار من فقط تویی
تقــدیم به هر چی دل پاکــه ...
دم هـمـتـون گــرم
دیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــونـتـونـم بـخــــداااا
بنام آنکه به قلبم آموخت عشقت را
بهترین سلام واسه همه ی کسایی که دوسشون دارم
البته من همه رو دوست دارما
اول اینکه با همه وجود میلاد با سعادت محبوب عالم و آدم ، امام علی (ع) رو به
همه مسلمونای دنیا تبریک میگم و از خدا میخوام دست پر برکت حضرت رو سر
تموم کسایی باشه که شب و روزشون رو با اسم مبارکش شروع میکنن
آمیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
وحالا شعر ..
برگی غمین
برگی از شاخ درختی افتاد
رنگ چشمش رنگ آه است و درد
کوله بار غم و تنهایی را
به کمر بسته با دستی سرد
ناله دارم از تو ای باد وزان
گوید آن برگ به تقدیر خویش
ناله دارم از تو ای شاخ درخت
ناله دارم از خدایم کم وبیش
تا که بودم سبز بودم ، شاد و پاک
همچو احساس لطیف یک نفس
حال چون خاک قدمهایی غمین
زیر پای پیرمردی در قفس
در همه شعر ها و در افسانه ها
عمری از جامه سبزم قصه بود
از من وآنکه مرا زائیده
بر لب هر شاعری قافیه بود
عمر رفت و وقت پیری آمد
جامه سبزم به زردی رنگ فروخت
پای سخت من و دست آن درخت
چشم بر مروت بادها میدوخت
روی خاکم آهی بر لب دوخته
زیر پای عابران جان میکنم
لحظه ای آرامشم نیست از نسیم
همه می گفتند که من، روئین تنم
نیستم، دانی خدای آسمان
می رود جان ز تنم روزی برون
خون زردم میچکد روی زمین
میرومم در قلب نیستی ها درون
یاد کس نیست که برگی بوده است
نام او در قصه ها زنگار گرفت
میرود جان میدهد آن برگ زرد
قصه برگ غمین پایان گرفت
حالا دو تا دو بیتی بازم از خودم
بوسیدن چشمات تو عکس انگار برام سنت شده
فصل قشنگ خنده هات انگار برام عادت شده
مردن برای عشق تو یه جورایی شغل منه
موندن توی دنیای تو انگار برام عاقبت شده
دو چشم مست تو دیوانه ام کرد
هوای عشق تو بیچاره ام کرد
چنان کشتی مرا با درد عشقت
که درد عشق تو آواره ام کرد
دو بیتی ها رو تقدیم میکنم به دوست و خواهر عزیزم تاسوعا
قربون همتوووووووووووووووون ....
بنام خالق احساس
دوستان.. سلام
امروز واسه من یه روزه مهمیه
خب روزه تولدمه
امروز به امید خدا پا میزارم تو 22 سالگی
وای... چه زود گذشت
انگار همین دیروز بود که مامان منو زورکی برد مدرسه
و حالا مدرسه کو ...
راستش امروز می خوام یکم از خودم بگم
مطمئنم فقط معدودی از دوستان منو میشناسن
خب شاعر گمنام اینه دیگه
اسمم: حمزه
ملقب به: XAD
متولد: 26/3/1364
(کوچیکم نه؟)
محل تولد: خطه ی سهراب .. کاشان
اکنون ساکن کردستان
تحصیلات: سوم راهنمایی و ترک تحصیل
شغل : نظامی
بهترین کسم: خدا..
دلم: عاشق یه چشم عسلی
شخصیتم: هرجا باشم اونجا پر خنده س
دوستانم: اگه بخوام اسم ببرم 60 تا وبلاگ جا میگیره
ولی همه ی با مرامای دنیا
مورد علاقه: سه چیز، شعر شعر شعر
سر مشقم واسه شعر ...سهراب...
چه جوری شعر میگم: راستش خودمم نمیدونم
نمیدونم دیگه چی بگم ،فکر کنم فقط شجرنامه مونده باز نکردم..
حالا شعرم که از شغلم الهام گرفتم
سرباز
مثه یه سربازم و با تو عمریه که جنگ دارم
انگار که تو یه ارتشی و من فقط یک نفرم
تو جبهه جنگِ با تو پیروزی خوابِ واسه من
آخه چشاتو که می بینم همه جوری کم میارم
تا که میرم شلیک کنم تیرام همش خطا میره
اما اگه از تو تیر میاد اونو توی قلبم میزارم
جبهه ی من بی سپره،خاکریز و چاله نداره
واسه همین جایی واسه فرارِ از تو ندارم
انگار برام محال شده پیروزیِ تو عشق تو
شاید خدا نخواد که من حتی یه بار از تو ببرم
حریف خیلی قابلی شدی تو این جنگِ عجیب
بهت افتخار میکنم،ای تو تنها افتخارم
یه عمرِِ که باختم به تو اما آتش بس ندارم
حتی اگه اینو بدونم،همش تو دستت اسیرم
ارتش خوب و ناز من،هر جور بشی من می خوامت
با اینکه رو دلم با تیرات،نوشتی دوست ندارم
اما یه روز پیروز می شم،اینو من از خدا می خوام
اونوقت مهم نیست اگه بگی من هیچ وقت آتش بس ندارم
پرچم عشقمو توی سرزمینِ چشمات می زارم
رو پرچمم با خون میکشم،قشنگ خیلی دوست دارم
قربون همه ...
قشنگترين سلام
بعد از ۴ ماه دوري اومدم
دلم تنگ همه
تو اين ۴ ماه اونقدر مصيبت ديدم که از گفتنش تنم ميلرزه
ولي گذشت
حالا با يه شعر جديد از خودم باز برميگردم به قشنگترين لحظه هاي زندگيم
تو اين قشنگي شريکم باشيد ...
حج تو
با تو از آغاز و پايان هر چه شد خواهم دويد
در رهت جان ميدهم باشد که گويندم شهيد
به سراغت خواهم آمد روز و شب اندر خيال
در صف دلدادگانت راهيم همچون مريد
جان و تن را از تو دارم از خيال عشق تو
چون توان از بند عشق تو به آساني رهيد؟
حاجي حج توأم کعبه من چشمان تو
درد و رنجم همه اين است کي به تو خواهم رسيد؟
حمزه اي شيداي عشق پايت سبک کن زود برو
از هراسيدن هزر کن دل به ايزد کن اميد
دوستون دارم
یه کم از تو دور بودن٬خودش یه عمر بی کسیه
یه لحظه از تو غافل شدن ٬یه دنیا پر دربه دریه
توی خیال تو بودن ٬ خودش بهشت واسه من
اگه می ری بیا ببین چه جوریه از غمت دل من
تو که پیشم نمی مونی ببینی از دوریت چیم
شده یه بار فکر بکنی که بی تو من چه جوریم
اینهمه تو خواب منی ٬ شده منو تو خوابت ببینی
شده یه بار افکارتو هول بدی به یادم بشینی
دل قشنگت تنگ میشه واسه یه لحظه دیدنم
مثه من میشی وقتی از دوریت آب میشه گوشت از بدنم
مهتابای خیلی قشنگ برای تو معنی دارن
شده بپرسی ازشون ببینی از من خبر دارن
اما همه این چیزا یه جور بهونه واسه دله
آخه خودش حالیش شده خواستن تو چه مشکله
نه عشق لیلیه و نه دیونگیه مجنونه
نه بیخوابیه فرهاد و نه زجر دل شیرینه
خواستن تو مثل اینه که آدم بخواد بره بهشت
دوست داشتنت معجون دله واسه گذشت سرنوشت
تو خواستن قشنگ تو خودش یه راز بت شدن
از اون قشنگتر اینه که خودت بشی یه بت شکن
حال و هوای عشق تو ٬ عقل از سرم پروند و رفت
انگار یه بادی اومد و همه جونم رو برد و رفت
اما فدای چشم تو اگه چیزی برام نموند
فکر نکنی غصه م شده که عشقت هستیمو پروند
فقط بفهم از شعر من دلم برات خیلی تنگ شده
غصه م نمیشه اگه بگی شیشه دلم مثه سنگ شده
فقط این و ازت میخوام ٬ منو بخوای ٬ یکم ٬ همین
اولین کلمم عشقته ٬ مردن تو عشقت آخرین
می گویم
ای رهگذر دریاهای تنهایی
به غرور ناشکافته ات سوگند
که چون نسیم
در ساحل نا آرام انتظارت
تا ابد وجود
در تنگنای سکوت و بی کسی
به یادت خواهم ماند
اگر چه می دانم
سرود افکارت
آنگونه آرام نیست که زردیم را ببیند
اما باز
در تلاطم حسی عجیب
خود را به دیواره های امید
طراحی می کنم
که شاید طلوع خورشیدت
زودتر از همه مرا گرم کند
که اگر اینگونه می شد
در خیال پردازی های همیشه شکست خورده ام
این بار
چه ساز و سروری به راه می افتد
.................................
ای روشن تر از خورشید
در قالب انسان
زیبا ترین اشک هایم
ارزانی تو باد ..
در این سوی زمان
جایی در قعر تنهایی
سکوت است
سکوت
چشم هایم گورستان نمناکیست بس ترسناک
تنهایی نگرانم می کند
به تو می اندیشم بی آنکه بخواهم
ذهن زنگار گرفته ام جان می گیرد
خیالم٬ اکسیژن عشقت را نفس می کشد
چه خیالی ٬ چه خیالی
سکوت رو به پژمردگی می رود
می پژمرد ٬ زرد می شود
آه .....
که می داند ٬ بیهوده اندیشیدن هم
شیرین است
فکرت طولانی می شود
تنهاییم شلوغ شد
ترسی عمیق جانم را می گیرد
چرا به تو می اندیشم اگر نمی آیی؟
چرا دیوانه توام٬ اگر مرا نمی خواهی؟
نه ...
دیگر به تو نمی اندیشم
از خیالم برو
برو
تنهاییم را خلوت کن
تو رفتی
هیچکس نیست
ذهنم باز زنگار گرفت
نگرانی آمد
سکوت پژمرده سبز شد
جان گرفت
به خود می آیم
سکوت مرا در خود می بلعد
گورستان شد ٬ چشم هایم باز
زمان باز می گرداند مرا
نمی دانم چرا؟
بیهوده نفسهایم را عمیق تر می کشم
وسعت می گیرد ٬ گورستان چشم هایم
گونه هایم را هم در بر گرفت
آه ای سکوت ٬ ای غم ٬ ای تنهایی
به ستوه آورده اید مرا
دستهایم را بگشایید
رهایم کنید
چه می دانید ریه هایم از عشق گندیده
جانم را غم سوخته
چه می دانید سکوت دیوانه ام کرده
مرا به خود واگذارید
بروید
شما هم بروید
دو چشمانت شب معراج دل ها
وجودت گرمی هلم نفس ها
غمت ویرانی عالم و آدم
نشاطت شادی و سرخی گل ها
نگاه تو سزاوار پرستش
خیال تو سزاوار نوازش
وجودت حامی روح روان ها
صفای تو سزاوار نگارش
طلوع چشم هایت ارغوانیست
وفای دست هایت آسمانیست
تو چون راز عجیب خلقت هستی
بهار خنده هایت زندگانیست
تو یک حادثه ی عشقی غریبی
تو یک قافیه ی شعری عجیبی
تو هستی صلح یک پروانه با شمع
تو خود معرفت سرخی سیبی
صدای لحظه های تو تمناست
هوای پرسه هایت پر رؤیاست
طلوع چشم های نازنینت
به روی سرزمین عشق چه زیباست
دلم در حسرت برگشتن توست
خیالم در پی احسانی از توست
اگر روزی تو باز آیی به قلبم
سرم پیش از همه قربانی توست
تقدیم به او که بی رحمانه قصد رفتن دارد ...
من کیم؟
هیچ یادت می آید مرا
جایی مرا دیده ای
آری !!!
من همان غریبه ام که زود آشنا شد
من همان بوسه ی سبزم
که کنار خال رنگینی درج شده
من همانم ٬ یادت آمد؟
من همانم ٬ همکلاس آسمان
دوست تقدیر ٬ دشمن سرنوشت
عاشق باران
یادت آمد؟
من همانم که امید
در فراسوی وجودش پرپر می زد بی رنگ
من همانم که طلوع
از غم دیدارش زودتر سرخ می شد
من همانم ٬ یادت آمد؟
من همانم که دل پروانه
از غم هجرانش به تپش می افتاد
من همانم که عطرش
غم دیوانگی گلها را سر و سامان می داد
یادت آمد؟
همه می شناسند مرا
اگرم یادت نیست
من همانم
هیچکس
یادت آمد؟
تقدیم به او که یادش نمی آید ...
فكر نكن از عشقت گفتن راهته
کلی راهه مثل یه سیاحته
مستی از چشم عسلیت عادته
خواستنت مثل شب سعادته
عاشق عشق تو بودن عظمته
به پرستش اقاقی شباهته
دور بودن از حس تو یه محنته
اذیت کردن تو معصیته
اینکه می گم تو همش یه صحبته
نیم نگاه تو برام غنیمته
همیشه به یادت موندن حسرته
این که می گن فرشته ای حقیقته
ترنم محبت تو عطوفته
یه قطره احساس تو طراوته
خواستن تو واسه من منزلته
گر چه دیونگی تو عشقت عاقبته
عاشق چشم تو بودن عادته
مردن تو عشق تو شهادته
تقدیم به زیباترین اشک غمم
